Verhaal | 16 december 2019

Als de roze wolk grijs kleurt

Anabel de Guzman Lopez de TorreAnabel de Guzman Lopez de Torre, NICU verpleegkundige Baby's die na de geboorte intensieve zorg nodig hebben, worden opgenomen op onze NICU (Neonatologie Intensive Care Unit)”, zegt Anabel de Guzman Lopez de Torre, NICU-verpleegkundige. “Bij een dreigende vroeggeboorte worden de toekomstige ouders overspoeld met emoties, zorgen en onzekerheid. Hun roze wolk kleurt dan direct grijs. Zelfs een opname van één dag is voor ouders al een domper.”

“Bij geboortes aanwezig zijn, is vaak stressvol… en toch… ieder nieuw begin van leven is bijzonder en waardevol. Tijdens mijn opleiding kreeg ik de kans om op de afdeling Neonatologie stage te lopen. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik heb daarna gericht gesolliciteerd op een NICU-functie bij het Maastricht UMC+ en zit inmiddels dertig jaar in het vak. Een zieke baby te mogen verzorgen en dan mijn patiëntje uiteindelijk tevreden zien liggen, daar doe ik het voor. Ook al kunnen baby’s niet praten; babytaal kun je wel leren lezen.”

Emotionele achtbaan

“Ik zit zelf in de werkgroep ontwikkelingsgerichte zorg, gericht op de ontwikkeling van het kind: heel patiëntgericht. En dat maakt mijn vak nog mooier. We kijken naar de behoefte van het kindje door onder andere stress en prikkels te verminderen. Zo zal ik baby’s niet snel uit hun slaap halen om een luier te verschonen. Dat kan ik doen als het kindje wakker is. Er zijn minder verstoringen van de rust: want als ze slapen, dan groeien ze.”

“Gedurende de tijd dat de baby op de NICU verblijft, zorgen wij als team niet alleen voor de nodige medische behandelingen maar ook voor de begeleiding van de ouders. Je ziet dat bij te vroeg geboren kinderen ook de ouders er nog niet klaar voor zijn. Ze zijn ineens ouder en komen terecht in een achtbaan van emoties. Wij hebben door de jaren geleerd hier rekening mee te houden. Nieuwe ouders hebben ook veel vragen en zijn dagenlang bezig met het verwerken van alle indrukken en informatie. Het is ook niet niks om je kindje aan een vreemde over te laten en onder al die bedrading te zien liggen. Door naar de ouders te luisteren en ze goed te betrekken bij de behandeling en zorg kom je al heel ver.”

Kangoeroeën

“Ons werk was vroeger vooral taakgericht. Nu verzorg je de baby samen met de ouders. Wij zien ouders en kind als een eenheid. En ook al kunnen ouders in het begin vaak niet veel doen, een aanraking bijvoorbeeld is voor een baby al een grote geruststelling. Uiteindelijk nemen de ouders dan de complete zorg over. Je werkt tenslotte naar een doel toe: gezond naar huis. Wij zorgen intussen ervoor dat ouders een band opbouwen met hun kindje. Dat doen we bijvoorbeeld door middel van huid-op-huid contact. Het kindje wordt dan uit de couveuse gehaald en kan lekker tegen vader of moeder aanliggen. Kangoeroeën (ook wel buidelen) noemen we dat. Ouders kunnen hier echt van genieten.”

"het gaat soms om leven en dood"

Verdriet

“Mijn werkdag op de NICU omvat meestal de zorg van twee, soms drie kinderen. Maar aan één heb je soms al je handen vol. Gelukkig schieten collega’s altijd te hulp als dat nodig is. We vragen ook aan elkaar: ‘Hoe is het? Heb je hulp nodig?’ Wij moeten steeds opnieuw prioriteiten stellen, want het gaat soms om leven en dood. Als een baby komt te overlijden, is dat altijd pijnlijk. Wat mij dan het meest raakt, is het verdriet van de ouders. We begeleiden ze intensief bij het verlies van hun kindje en zorgen ervoor dat ze op een mooie manier afscheid kunnen nemen. We staan als collega’s ook voor elkaar klaar, want soms moeten ook wij een traan laten. “

Overwinningen

"Bij ons liggen mensen in miniformaat, maar ze zijn samen met hun ouders gigantische strijders. Voor mij als verpleegkundige is het prachtig om getuige te mogen zijn van hun overwinningen. Zoals het moment dat ze van de couveuse naar een bedje gaan of voor het eerst op schoot zitten. Deze kleine momenten zijn grote mijlpalen. ‘Hoera één kilo!’ is nog zo’n bijzonder moment en wordt met vreugde bij ons gevierd. Zo proberen we met z’n allen beetje bij beetje die grijze wolk weer vrolijk te kleuren."