Verhaal | 12 februari 2020

De zware nasleep van een complexe breuk

Harry Keijzer en zijn partner Saskia wachten vol spanning op hun afspraak bij de non-union poli, de poli voor niet te genezen breuken in het Maastricht UMC+. Ze hebben hun eerste multidisciplinair overleg (MDO). Voor hen zit een jong medisch team met een duidelijke missie: de kracht van het MDO inzetten om patiënten zoals Harry weer beter te maken.

Eind mei 2018 brak Harry op twee plaatsen zijn been toen hij zijn hond uitliet. "Nog niet eens door een val", zucht hij. De hond liep mij omver. Mijn been wrikte om en zei 'krak'. Mijn kuitbeen is inmiddels hersteld, maar mijn scheenbeen wil maar niet."

Second opinion
Taco Blokhuis (links) met zijn collega's Jan Geurts en Shan Shan Qiu Shaov.l.n.r.: Taco Blokhuis, Jan Geurts en Shan Shan Qiu ShaoHarry werd geopereerd in een ander ziekenhuis en kreeg een plaat ingebracht. Bij controle in februari 2019 bleek dat het botweefsel nog steeds niet aan elkaar gegroeid was. "Alle schroeven in de plaat waren, op een enkele na, gebroken", zegt Harry. "De diagnose die gesteld werd en de eventuele oplossing die werd aangeboden, gaven mij niet voldoende vertrouwen. Ik wilde een second opinion." Hij kwam uiteindelijk in het Maastricht UMC+ terecht bij traumachirurg Taco Blokhuis.

Nasleep
Het kreeg nog een zware nasleep. Taco Blokhuis vermoedde een infectie en dat bleek inderdaad het geval. Er volgde meteen een behandelplan. "De oude plaat en gebroken schroeven werden uit mijn been gehaald en ik kreeg antibiotica via een infuus toegediend", vervolgt Harry "Dit betekende ruim twee weken het ziekenhuis in. Na acht weken werd de uiteindelijke hersteloperatie uitgevoerd en tien dagen na de operatie kon ik eindelijk naar huis. Maar... omdat de wond niet goed heelde, hebben ze afgelopen december nog een plaatje uit mijn been verwijderd. En er werd weer een infectie gevonden. Nog eens 25 dagen het ziekenhuis in."

Laatste redmiddel
"Ik was uiteraard niet blij dat ik weer in het ziekenhuis terecht kwam, maar ik ben wel blij dat ik adequaat en snel geholpen werd." Harry benadrukt: "Ik merk wel dat bij dit soort complexe toestanden een goede controle en follow-up noodzakelijk zijn. Gelukkig gebeurt dat hier in Maastricht."

De kern van het behandelend MDO-team bestaat uit Taco Blokhuis en zijn collega's Jan Geurts, orthopeed, en Shan Shan Qiu Shao, plastisch chirurg. "Een non-union poli is een poli voor patiënten met een fractuur die niet geneest. En dit vraag om een multidisciplinaire aanpak", zegt Blokhuis. "De oorzaak dat het botweefsel niet aan elkaar groeit, zoals ook bij Harry het geval is, vereist dat je er anders naar kijkt. In plaats van blijven hangen in een bepaalde strategie, krijg je via dit MDO andere invalshoeken. Zo kunnen we een andere behandelingsstrategie inzetten." "Dit past goed binnen de zogenoemde 'last resort'-functie, ofwel een laatste redmiddel", zegt Geurts. "Het klassieke hokjesdenken moeten we nu overstijgen." Collega Qiu Shao vult aan: "Het is ook nog eens patiëntvriendelijker. Er zijn meteen drie specialismen bij betrokken. En de afdeling Revalidatie en Fysiotherapie gaan ook nog actief meedoen."

"Ik merk wel dat bij dit soort complexe toestanden een goede controle en follow-up noodzakelijk zijn." - Harrie Keijzer

 Kwetsbaar
De nieuwe foto's van Harry's been - nu een maand later- laten gelukkig al een wezenlijk verschil zien. Het behandelend team concludeert: "Wij zijn erg positief; er is weer botweefselgroei te zien." Harry voelt de stress langzaam uit zijn lijf wegtrekken en vervolgt: "Je komt er nu achter hoe belangrijk een stukje kundigheid én menselijkheid is. Je bent namelijk erg kwetsbaar. Mentaal is het heel zwaar, want ik loop nu al bijna twee jaar met deze 'handicap'. Vooral die lange duur heeft een behoorlijke impact op je leven. Aanvankelijk denk je in weken, daarna in maanden en nu intussen in jaren. Dat is dan ook behoorlijk inleveren. Het breekt je...Over breken gesproken."

Uniek
Harry waardeert het dat ze tijdens het MDO de tijd voor hem nemen en dat hij goede uitleg krijgt. Blokhuis licht toe: "Onze patiënten ervaren dat ze gehoord worden. Een ander voordeel van deze aanpak is dat ze een volledige behandeling aangeboden krijgen; van diagnostiek tot nazorg. En dat allemaal volgens de nieuwste inzichten en technieken. Harry is zo'n uitgesproken voorbeeld."

MDO op de non-union poli

"Dit MDO is nieuw en voor een non-union poli vooralsnog uniek in Nederland." vertelt Blokhuis trots. "Alles op één plek en één aanspreekpunt is een groot voordeel", zegt Qiu Shao. "Niet alleen voor de patiënt", vult Geurts aan. "Wij zijn ook een aanspreekpunt voor onze eigen collega's én voor onze collega-specialisten van andere ziekenhuizen. Wij hoeven niet altijd de behandeling over te nemen. Wij geven ook advies."

Klassieker
"We meten uiteraard ook hoe effectief het is", vertelt Blokhuis. "Wij willen de patiënttevredenheidsmetingen, die nu nog via papier gaan, digitaliseren. Qiu Shao haakt aan: "Deze dataverzameling laat zien hoe succesvol de nieuwe aanpak is. Dit kun je dan ook weer aan onderzoek koppelen om de zorg verder te verbeteren. Je bundelt onze expertise, zodat er een compleet behandelplan ontstaat." "En wij hebben die mogelijkheid binnen het MUMC+", vervolgt Blokhuis. "Samen kunnen wij meer oplossen dan wanneer wij de zorg versnipperen." Geurts concludeert: "Het is de klassieker 1+1=3."