Verhaal | 28 oktober 2019

Huis en haard verlaten om je passie te volgen

Radjen BanwarieRadjen BanwarieRadjen Banwarie heeft vier jaar geleden huis en haard verlaten om zijn passie te volgen. “Tijdens mijn coschappen wist ik: “Dit moet het echt worden! De anatomie van de mens, zoals botten en spieren, boeit mij enorm.” Hij koos voor de opleiding Orthopedie. En dit betekende vier jaar van huis.

“In Suriname heb je alleen maar de vooropleiding chirurgie van twee jaar, AIOS. Voor de aanvullende opleiding van vier jaar (orthopedisch deel) moet je dus naar het buitenland. Daarnaast is het in Suriname niet vanzelfsprekend om een willekeurige opleiding te volgen, want er wordt opgeleid naar behoefte. Tijdens mijn opleiding in Suriname was ik al bezig hoe ik aansluiting zou vinden in het buitenland. Via een Surinaamse orthopedisch chirurg die in het Maastricht UMC+ de opleiding had gevolgd, ben ik uiteindelijk hier terecht gekomen”, vertelt Banwarie. “Mijn sollicitatiegesprekken heb ik via e-mail en Skype gevoerd.”

In huis was het muisstil

“Hoewel ik dit echt heel graag wilde doen, mocht het niet ten koste van mijn gezin gaan. Ik ben een echt familiemens en vond het heel moeilijk om mijn vrouw en twee jonge kinderen achter te laten. Mijn kinderen waren toen pas twee en zes jaar. In eerste instantie hebben we nog gekeken of het handig was dat mijn vrouw en kinderen naar Nederland zouden komen. Mijn vrouw is arts in Suriname en zij zou dan behalve haar baan ook nog eens haar sociale leven, zoals familie, moeten opgeven. Dus maakten we samen de keuze dat zij met de kinderen in Suriname bleef.”

 “In huis was het muisstil, dat was echt even wennen. Mijn vrouw bleef mij steunen en stimuleren. Ze zei dan: ‘Probeer het nog even vol te houden en maak je niet teveel zorgen om ons.’ Ook de opvang binnen het MUMC+ was perfect. De gesprekken met mijn hoofdopleider hielpen ontzettend. In de weekenden trok ik veel op met andere ‘collega’s’ uit Suriname die verspreid over Nederland ook in opleiding waren. We konden zo samen informatie uitwisselen en leuke gesprekken voeren. Ik voelde me daardoor minder alleen. Twee keer per jaar probeerde ik even terug te gaan om bij mijn familie te zijn, bijvoorbeeld tijdens de kerstdagen. Gelukkig was het MUMC+ qua planning hier ook heel flexibel in. Eén keer per jaar, tijdens de zomervakantie, kwamen mijn vrouw en kinderen naar Maastricht. Dan maakten we samen diverse uitstapjes in Europa."

De digitale wereld

“Hier gaat ontzettend veel digitaal, zoals het verwerken van de patiëntengegevens. En dat was voor mij echt even wennen. In Suriname is dit allemaal nog papierwerk. Maar ik ben zelf ontzettend blij met de moderne technologie, want dankzij Whatsapp en Skype had ik dagelijks contact met het thuisfront. Ik heb daardoor niet het gevoel dat ik de afgelopen vier jaar teveel heb moeten missen van mijn opgroeiende kinderen. Ik speelde online spelletjes met ze, schoolwerk werd via de app gestuurd en ik kon bijvoorbeeld live hun zwemles volgen. Het tijdsverschil tussen Suriname en Nederland werkte in mijn voordeel.”

hier gaat ontzettend veel digitaal en dat was even wennen

  Radjen Banwarie samen met zijn collega's van de poli Orthopedie

Samenwerking voortzetten

“Mijn specialisatie/interesse is kinderorthopedie en scoliose chirurgie. Scoliose is een zijwaartse verkromming van de wervelkolom. Het MUMC+ heeft daarnaast mooie themapoli’s, waardoor ik de gelegenheid kreeg om mij in meerdere onderdelen te verdiepen en te specialiseren. Ik ben dus in de basis breed opgeleid. Dit heb je ook nodig in Suriname. Je bent daar vooral algemeen orthopeed, omdat het land maar een kleine populatie heeft. Als het gaat om het bijhouden van mijn vaardigheden in de toekomst dan is Amerika toch iets dichterbij”, lacht Banwarie. “Ik streef zeker naar een langdurige samenwerking met het MUMC+. Ik denk dan met name aan ingewikkelde scoliose-operaties. Daarnaast kijken we vanuit Suriname hoe we een bijdrage kunnen leveren aan onderzoeken, zoals bijvoorbeeld naar de zogenoemde BLOUNT disease; een groeistoornis van de schijven in de botten rond de knie.”

In de kinderschoenen

“De zorg voor de zogenoemde ‘complexe kinderen’ is voor mij een grote uitdaging. Dit zijn kinderen die een complexe zorgbehoefte nodig hebben, omdat zij meerdere gezondheidsproblemen hebben. Je krijgt dus met meerdere disciplines te maken. Binnen het MUMC+ heb je een multidisciplinair teamoverleg, waarin je samen bespreekt wat qua behandeling wel of niet zinvol is en welke consequenties zo’n behandeling dan heeft. Je kijkt dan naar het totaalplaatje. Tijdens zo’n spreekuur zitten de patiëntjes met familie in aparte kamers en lopen de specialisten letterlijk van deur tot deur. In Suriname staat dit concept echt nog in de kinderschoenen. Het is mijn ambitie om hierin een bijdrage te leveren en de zorg in Suriname op een hoger niveau te tillen.”