Om deze website te kunnen gebruiken dient u Javascript in te schakelen.

Onze verhalen

Medicijnen maken hiv veiliger

Veertig jaar geleden kregen we plotseling te maken met het hiv-virus. Hiv breekt je afweersysteem af en als je lichaam uiteindelijk verzwakt is, ontwikkel je de ernstige aandoening aids. Tegenwoordig kan hiv als een chronische ziekte goed behandeld worden en zo voorkom je dat iemand aids krijgt. De gemiddelde leeftijd van hiv-patiënten in Nederland ligt tussen 50 en 60 jaar. Het Maastricht UMC+ is een van de 28 hiv-behandelcentra in Nederland en het enige in Limburg.

Niet meetbaar = niet overdraagbaar
Internist en infectioloog dr. Dirk Posthouwer vindt het belangrijk dat artsen alert zijn op de symptomen. Zeker mensen met onbeschermde seksuele contacten lopen risico op een hiv-besmetting. Helaas worden vage symptomen zoals bloedafwijkingen, opgezette lymfeklieren en koorts niet altijd als mogelijke eerste signalen van hiv herkend en worden mensen hier dus niet altijd direct op getest. “De eerste generatie hiv-medicijnen had nog veel bijwerkingen. Daardoor hebben de hiv-besmette patiënten van veertig jaar geleden nu meer gezondheidsproblemen dan patiënten die recenter besmet raakten. Tegenwoordig veroorzaken de hiv-medicijnen veel minder bijwerkingen en zijn we alerter op complicaties als hart- en vaatziekten, botontkalking of nierfalen. Zolang je de medicijnen goed blijft gebruiken is het hiv-virus zelfs niet meer meetbaar in het bloed én niet meer besmettelijk. Ook niet via onbeschermd seksueel of bloedcontact. Ook al blijft de infectie toch in het lichaam aanwezig. Zelfs een kinderwens is tegenwoordig geen probleem meer. Helaas zijn vooral in Afrika de medicijnen nog onvoldoende beschikbaar en sterven daar nog jaarlijks honderdduizenden mensen aan aids.”

COVID-19 en hiv
Net als hiv dook ook het COVID-19-virus heel plotseling op als een zeer besmettelijk virus waartegen we eerst geen medicijnen hadden en waarbij testen en isoleren een belangrijke rol spelen. Maar verpleegkundig specialist Robin Ackens ziet toch belangrijke verschillen. “Hiv en COVID-19 worden op verschillende manieren overgedragen en ook het ziektebeeld is anders. Bij hiv kregen we pas na 2 jaar in de gaten om welk virus het ging. Het duurde toen nog 6 jaar tot we de eerste virusremmers hadden. Dankzij de kennis die we onder andere met onderzoeken naar hiv en ook met ebola hadden opgedaan, wisten we bij COVID-19 veel sneller waar we moesten zoeken en werden er gelukkig ook nog snel vaccins ontwikkeld.”

Laagdrempelig testen
In Nederland zijn naar schatting 24.000 mensen hiv-besmet, maar veruit de meesten kunnen dankzij de medicijnen geen anderen besmetten. Helaas is zo’n 7% van hen niet op de hoogte van zijn/haar hiv-besmetting en/of laat zich niet testen en behandelen, terwijl ze wel onveilige seksuele contacten en/of vage klachten hebben. Hiermee lopen ze het risico om zelf ziek te worden en het virus over te dragen op anderen. Bij het Maastricht UMC+ wordt laagdrempelig getest op hiv en daarmee kun je verdere verspreiding en complicaties voorkomen. Met preventieve medicatie (PREP) kunnen mensen die een verhoogd risico lopen zelfs voorkomen dat ze hiv-besmet raken. Het verschilt per persoon hoe iemand met hiv omgaat. Sommigen leven en werken gewoon door, terwijl anderen gebukt gaan onder de grote sociale impact en bijvoorbeeld last krijgen van depressies. "Maar hiv heeft toch altijd impact op je leven," aldus Ackens. 

Het Maastricht UMC+ is aangesloten bij SHM (Stichting Hiv Monitoring), een landelijk onderzoek met projecten en studies rondom hiv. Omdat hiv zich goed weet te verstoppen in een lichaam is het namelijk nog niet gelukt om met vaccinaties of pillen een genezing te realiseren. Daar ligt dus de uitdaging voor de toekomst.

Ackens en Posthouwer
Robin Ackens en Dirk Posthouwer

GGD-campagne Limburg4Zero

Nederland kan het eerste land ter wereld worden met 0 nieuwe hiv-infecties. Maar, we zijn er nog niet! Er komen elk jaar nog nieuwe hiv infecties bij, ook in Limburg. Testen is belangrijk om hiv vroeg op te sporen en te behandelen; zo kun je in goede gezondheid leven met hiv. Met Limburg4Zero zetten de GGD-en in op nul nieuwe hiv-infecties. Je kunt je gratis testen op hiv en soa’s, op locatie of thuis. 

Meer weten: 
- GGD zet in op Limburg4Zero
- Website Limburg4Zero

 

 

 

 

Hans Meex:
"Met hiv kun je gewoon 100 worden"


Hans Meex werd geboren met hemofilie, een ziekte waardoor het bloed niet vanzelf stolt bij een verwonding. Toen hij 56 jaar geleden werd geboren was daar nog geen behandeling voor. Als kind lag hij in totaal 4 jaar in het ziekenhuis vanwege bloedingen en kreeg hij bloedtransfusies. Pas op zijn 16e kreeg hij een bloedstollingsmedicijn waardoor hij geen bloedingen meer had en een normaal leven kon leiden.

“Niemand bedacht destijds nog dat je door bloedtransfusies besmet kon worden met het hiv-virus dat tot aids kon leiden. Als 16-jarige wist ik niet beter dan dat alleen homofiele mannen aids kregen. Maar toen in 1983 de eerste hemofiliepatiënten hiv-symptomen kregen, werd er wereldwijd alarm geslagen en werd er verband gelegd met bloedtransfusies en hemofilie-medicijnen. Sinds 1985 zijn de behandelingen hiv-veilig, dus ik moet ergens in die twee jaar daarvoor besmet zijn geraakt. Net als 131 andere hemofiliepatiënten.

Hiv en hepatitis C
Hoewel ik op mijn 26e nog geen klachten had, besloot ik in overleg met mijn arts toch een hiv-test te doen. Ik bleek toen zowel hiv als hepatitis C te hebben. Omdat ik al langer geleden besmet moest zijn, was mijn levensverwachting toen nog maar 3 jaar. Ik zou de 30 waarschijnlijk niet halen en mogelijk had ik mijn vrouw ook al besmet. Gelukkig bleek dat niet het geval. Ik was ondertussen zeer actief in de patiëntenvereniging NVHP waar hiv-besmette hemofiliepatiënten ook hun nare ervaringen deelden uit hun sociale leven. Hoewel hiv niet meer besmettelijk is, blijven mensen vaak bang voor je. Daarom wisten hooguit 10 mensen in mijn eigen omgeving ervan. Zij waren goed geïnformeerd en dus ook niet bang voor besmetting. Mijn eerste medicijncocktail bestond uit 45 pillen die ik op vaste tijden per dag moest innemen. Omdat dit niet onopgemerkt kon blijven, zei ik altijd dat dit tegen hepatitis C was. Dat klonk minder gevaarlijk. Zo heb ik lang met mijn belastende, grote geheim rondgelopen.

Revalidatie
In november 2011 kwam ik opeens met orgaanfalen op de spoedeisende hulp terecht. De oorzaak was een combinatie van de hepatitis C en schade door de eerste generatie medicijnen die ik had gehad. Daardoor ontstond een reeks van ernstige complicaties. Na een half jaar in ziekenhuizen in Maastricht, Leiden en Leuven begon mijn revalidatie. Op verzoek van mijn revalidatiearts heb ik mijn verhaal in het boek ‘Levenslang ziek’ opgeschreven en de presentatie daarvan in 2016 werd ook mijn coming out voor mijn hiv. Sindsdien praat ik er gewoon over en leg ik uit dat behandelde hiv-dragers niemand kunnen besmetten. Ik heb uiteindelijk niet alleen de 30 jaar maar ook de 50 jaar gehaald. Met hiv kun je gewoon 100 worden!”

 

 

Sluit de enquête