Verhaal | 20 augustus 2019

Verlies van botmassa

Chirurg Paul Willemschirurg Paul Willems De gevolgen van osteoporose kunnen groot zijn; voor de kwaliteit van leven van de patiënt, maar ook maatschappelijk gezien. In Nederland bedragen de uitgaven voor behandeling meer dan 1 miljard euro per jaar. Dit zal – met de toenemende vergrijzing – nog verder toenemen. 

“De sponsachtige structuur van onze botten is vergelijkbaar met die van een honingraat”, zegt orthopedisch chirurg Paul Willems. “Bij osteoporose worden de botbalkjes steeds dunner, terwijl vooral de verbindende horizontale botbalkjes helemaal verdwijnen. Het gevolg is vermindering van de botmassa waardoor de botsterkte ernstig wordt aangetast. Dit heeft weer een groter risico op breuken tot gevolg. Ook kunnen ruggenwervels inzakken, wat gepaard kan gaan met veel pijn.”

Osteoporose

In de loop van ons leven verandert onze botarchitectuur. Rond je 25e - 30e jaar bereikt je botdichtheid zijn piek. “Pas als de botafbraak harder gaat dan de botopbouw, spreken we van osteoporose,” legt Willems uit. “Osteoporose komt het vaakst voor bij vrouwen na de overgang. Dit is het gevolg van de afname van het vrouwelijk geslachtshormoon oestrogeen dat beschermend werkt tegen botafbraak. Maar ook nierziekten, een te snel werkende schildklier, reumatische aandoeningen of  bepaalde medicatie, kunnen botontkalking in de hand werken.”

Voorkomen verdere botafbraak

Volgens Willems is met preventie veel winst te behalen. Voldoende beweging en een gezonde en gevarieerde voeding met calcium en vitamine D vanaf de jonge jaren. “Ook als het proces van botontkalking al aan de gang is, kan een gezonde en actieve leefstijl en eventueel medicatie of extra vitaminen, helpen bij het voorkomen van verdere botafbraak.”  

Dit is het bot van een patiënt met osteoporose, in de volksmond beter bekend als botontkalking