Publicatie | 20 december 2018

Dr. Pieter Emans (orthopedisch chirurg)

Pieter EmansRuim een miljoen mensen in Nederland hebben last van artrose, de beschadiging van het kraakbeen in een of meer gewrichten. Dat veroorzaakt veel pijn en met die pijnklachten komt de patiënt doorgaans bij ons op de poli. Als we die niet voldoende onder controle krijgen met pijnbestrijding, komt een prothese in beeld. Maar een nieuwe knie heeft geen oneindige levensduur. Op dit moment kunnen we gemiddeld drie keer een knie vervangen, met ongeveer een looptijd van dertig jaar. We willen het moment waarop we beginnen met gewrichtsvervangende chirurgie zo lang mogelijk uitstellen. Mensen worden nu gemiddeld negentig jaar; als je dan op je vijftigste een kunstknie krijgt, heb je op je tachtigste een probleem.

Voor zorginnovatie is zorgevaluatie van groot belang. En voor dat proces is samenwerking tussen ziekenhuis, bedrijfsleven en wetenschappers die naar de fundamentele lichaamsprocessen kijken, onmisbaar. Samen met DSM en de Universiteit Utrecht onderzoeken we bijvoorbeeld een injectie met een ontstekingsremmer, waarbij de werkzame stof in kleine doses over langere tijd vrijkomt in het lichaam. Voor innovatie werken we ook samen met het lab voor experimentele orthopedie in het ziekenhuis en de Maastrichtse onderzoeksinstituten M4I en MERLN. Voor de evaluatie werken we samen met reumatologen, fysiotherapeuten, bewegingswetenschappers en soms ook huisartsen. Door de kennis van collega's te bundelen, kunnen we de zorg verbeteren. Dat is onze taak als academisch ziekenhuis: om via zo'n netwerk innovaties te evalueren en te laten landen in de zorgpraktijk. Met als doel dat mensen langer kunnen blijven bewegen.

Door de kennis van collega's te bundelen, kunnen we de zorg verbeteren

Uiteindelijk wil je artrose proberen te voorkomen. We weten steeds meer over de oorzaken. Als je je kruisbanden of meniscus scheurt, zijn dat risicofactoren voor artrose in de toekomst. Net als overgewicht. Landelijk wordt gewerkt aan een risicoprofiel waarmee mensen die meer risico lopen proactief worden gewaarschuwd. Denk aan de tandartscontrole. We kunnen niet jaarlijks bij iedereen de knieën controleren, dat is te duur, maar voor bepaalde hoogrisicogroepen is het misschien wel een idee.